من وتو درهم هست یافته ایم.عین هستی هستیم

به جشنواره شعر پیامکی بانه

بگذارید شوربای قیسی شعربخورد شاعر

اینکه گفته بودید آندسته از اشعاری را میپذیرید که تا کنون در هیچ

 برنامه یا شب شعری خوانش نشده باشند ...

این به خودی خود مطلوب است زیرا برای مخاطبان تشنه شعر که

 همیشه در انتظار شنیدن تازه ها هستند و از تکرار مکررات بیزاند

 نوعی التفات و احترام به مخاطب محسوب میشود و از دیگر سو باز حق

 آن موسسه ی ادبی و فرهنگی هنری است که شاعران و شرکت کنندگان

 جشنواره به دیده ی احترام و شان بدو بنگرند و آیین نامه ی آن را پذیرا

 باشند .و آثاری که به جشنواره ارسال میشود شاید در آتی نشانی

 از شناسه ی موسسه به روژه به خود بگیرند پس الزام به حق انحصاری

 بودن آثار تاحدی منطقی است چرا که مسلم استتمامی شعر خوانی هایی

 که بانی  آن موسسه بوده در بعدهایی نه چندان دور

به همت و تلاش های وافر هیئت جرایی در دوره های مختلف.

 به چاپ رسیده اند .

 و این همت میطلبد که آنچه برایش میکوشیم شایسته ی تلاش و

 زحمت و خستگی چشیدن را داشته باشد .

احتمالا آثاری بوده اند که در شب شعرهایی یا محافلی خوانده شده اند

و ما و شما هم خبر نداشته ایم و اکنون هم در جشنواره حضور دارند

 .مگر آثاری که بعد خوانش در شب شعر مانند محافل موسسه به روژه بان

ه چاپ شده باشند که این هم تا حدودی اندک به نظر می آید .

آثاری بوده و یا هستند که در شب شعر ها حضور داشته اند و مخصوص

ا آثارشعرکوتاه کردی که شاید هم در چهار چوب کلی تعاریف جدید هم

 قرار بگیرند ( تعاریف یا ویژگی هایی که آن موسسه برای این قالب قدیمی

شعر کردی در این جشنواره ارائه داده است ) ولی به محض خوانش آنان

 در شب شعری , دیگر مجاز به شرکت در جشنواره نیستند . .

.
جشنواره ای که قرار است شاعران شهرهای کرد نشین ِ خویش را درآن

 آنگونه که هستند ِ ببینند و در محک جشنواره ِشعر پیامکی خود شاعر بودن

 و اثر شعری خود را بشناسند و با توانمندیهای خویش ِ اگر دارند آشنا شوند

 در کنار اینِ طعم نارسایی ها و کاستی ها و بیمقدارگی های شعری خود را

 بجای به به شنیدن های واهیی که تا کنون شنیده بچشند .زیرا که چنین

 جشنواره ایست که میتواند به صراحت و به صداقت و بی ‍‍‍‌‌پرده

 به اثری بگوید که تو شعر هستی یا شعر نیستی

یا تو شعری ضعیف یا شعری قوی هستی . این توانمندی در هیچ

 شب شعری حاصل نمیشود و این از ویژگی جشنواره است زیر

ا که قرار است کسانی که از عامه بیشتر شعر میشناسند و میدانند

 داوری وابراز نظر کنند و از شعرهای به به و چه چه دار هم تقدیر.

 و در حضورشان شعر ضعیف اینگونه شناخته میشود که شعر فلانی زیباتر بود ...

بیچاره آن شعری که در شب شعری نادانسته از اینکه چنین محکی در راه

 است و از دهان شاعر بیچاره ترش گریخته دیگر بایدآن شعر به

 سوگ فنای خویش بنشیند